آیا خدا برای بنده‌اش کافی نیست!؟

خدای من ،

 ممنون از اینکه به من فرصت گدایی و مناجات با خودت می دی ...

حبیب من  ،

 در تلاشم که به غیر تو دل نبندم ...

پروردگار من ،

 هر چند خسته و بیمار در گوشه ای از طریق هدایتت از راه بازمانده ام ...

اما امید دارم که باز هم رحمت بی پایان تو نصیبم شود و به سویت گام بر دارم ...

مولای من ،

 هر چند هیچ بهایی و هیچ توشه ای برای حضور در پیشگاه اسمانی ات ندارم  اما یک دنیا امید بسته ام به سابقه الطاف و مهربانی ات ...

مرا تنها مگذار ...

یاری ام ده تا هیچ چیز را شریک و مانند تو نپذیرم ..

خدایا ،

 کمکم کن تا هیچ گاه از یاد تو غافل نباشم .

با همه آلودگی ام ، هنوز هم بهترین لحظات زندگی ام هنگامی است که با تو مناجات می کنم .

خدایا ،

به بهانه بدکاری و گناهکاری ام ، روی از من نگیر و نگاه مهربانت را از من دریغ مکن ...

ای خدای من ،

 تا زمانی که تو مرا از درگاهت نرانی ، گدای کوی تو خواهم ماند ، حتی اگر با من دیگر مهربانی نکنی ...

عزیز من ،

 دل من به هوای وصال سلطان خود اروزی پرواز دارد نه حضور در بهشت او ...

یا ربنا ، الهی العفو ...