و لنبلونكم بشيء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال
و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين(155)
الذين اذا اصابتهم مصيبة قالوا انا لله و انا اليه راجعون (156)
اولئك عليهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئك هم المهتدون (157)
قطعا همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و
جانها و ميوهها، آزمايش مىكنيم;
و بشارت ده به استقامتكنندگان! (155)
آنها كه هر گاه مصيبتى
به ايشان مىرسد، مىگويند:
«ما از آن خدائيم; و به سوى او بازمىگرديم!» (156)
اينها، همانها هستند كه
الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده;
و آنها هستند هدايتيافتگان! (157)
سالهاست که حقیقت وجودی ام را به دست فراموشی سپرده ام .
روزمرگی هایم مرا غافل کرده است از این که
به یاد بیاورم دلیل زنده بودن و زندگی کردنم را .
و خدایا دوباره این تو هستی که کمکم می کنی تا خود واقعی ام
را از یاد نبرم .
خواندن آیات دومین سوره ات چقدر برایم دل نشین است .
هر کدامشان بوی خوشبختی و آرامش می دهد، با خواندن
تک تک کلاماتش و اندیشیدن به این که چه حامی و پناهگاه امن
و راحتی دارم و هر گاه کمی دلتنگ شدم می توانم در آغوش مهربانت آرام بگیرم ،
تازه می فهمم چقدر خوشبختم !
اگر هیچ باشم و هیچ نداشته باشم هنوز تو را دارم که جای خالی همه ی
نداشته هایم را برایم پر کنی و این بار هم این
نشانه های آسمانی ات تلنگری بود
بر روح و جانم تا دوباره به یاد بیاورم که از آن تو هستم و به
سوی تو باز میگردم .و بزرگترین لطف و رحمتت برای من
این است که از راه های شگفت انگیزکمکم می کنی
تا نزدیکی ات را با تمام وجودم حس کنم
و وقتی وجود با عظمت تو را دارم ، دیگر دلهره ای ندارم
برای روبه رو شدن با مشکلاتمچون با تمام وجود حس می کنم که اگر
مصیبتی به من می رسد آزمایش الهی توست و قطعا تو صبر و تحمل
آن رابه من خواهی داد
و راه حل آن را نیز از همان راه های شگفت آورت نشانم می دهی .
پس آرام گوشه ای می نشینم و به مشکلاتم می نگرم که حالا دیگر بهانه ای
نیستند برای غصه هایم ، بلکه دلیلی هستند تا تو را به خاطر آورم
و مهربانی ات را سپاس گویم . آرام می نشینم و زیر لب دعا می کنم و
منتظر معجزه های بی نظیرت برای حل تمامی مشکلاتم می مانم
و چه انتظار شیرینی را تجربه می کنم.
